05 dec

2018: blij weerzien met de postbode

2017 was een rustig jaar voor onze postbode. Voor Rudi. Ik bracht geen enkel nieuw boek uit. Niet één keer verraste ik de vriendelijke man door net iets te enthousiast tevoorschijn te springen: ‘Is het er, Rudi?’

Ik denk dat hij het net zo mist als ik. Rudi, die mij goed nieuws brengt en dan met een grijns toekijkt hoe ik een gek dansje doe rond de doos met de eerste tien exemplaren van mijn nieuwe boek. Ik vis er eentje uit met trillende handen en geef Rudi de primeur. Hij mag als eerste de cover en een paar tekeningen zien. Ik lees hem geen stukje voor. Naar de tekst durf ik een paar uur later pas te kijken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

In 2018 halen Rudi en ik de banden aan. In de lente worden we zelfs hele goeie vrienden. Dan dansen we we wel drie maanden op rij telkens rond een doos met nieuwe boeken.

In maart komt er hemelpost van Poes. ‘Groetjes uit Poesbekistan’ is een speels en warm verhaal over Grote Gevoelens: verdriet en rouw, maar ook verliefdheid. Met een onvergetelijk grappige Poes in de hoofdrol en ontroerend mooie illustraties van Seppe Van den Berghe (8+, De Eenhoorn).

In april haalt ‘Kleine Struis’ zijn kop uit het zand. Als hij durft tenminste. Een sprankelend voorleesboek over bang zijn. Met fraai tekenwerk van de fantastische Marije Tolman (5+, Lannoo).

In mei/juni is het aan ‘De meest eenzame walvis ter wereld’. Een rijkelijk geïlustreerd leesboek over vriendschap en verbondenheid. Magisch mooi in beeld gebracht door Sebastiaan Van Doninck (8+, Lannoo).

Ik kijk uit naar een jaar vol nieuwe boeken. En naar mijn weerzien met Rudi. Misschien lees ik hem in 2018 toch een stukje voor.